انواع سیلیکون ها _ همه چیز درباره سیلیکون ها و مواد نسوز

برای بسیاری از شیمیدانان بسپاری، یکی از جالبترین ابداعات دو دهه اخیر، کشف و تولید صنعتی گستره ای از بسپارهای نیمه معدنی و تمام معدنی از جمله بسپارهای سیلیکونی بوده است.

به دلیل پایداری گرمایی، خواص خوب عایق الکتریکی، ثبات خواص در گستره وسیعی از دما، خواص ضد آب و ضد چسبی، بسپارهای سیلیکونی در کاربردهای بسیار متنوعی مصرف دارند.

مواد عایق و واشرهای مقاوم در دماهای بالا برای موتور جت تا افزودنیهای واکس صیقل کاری و مواد ضد آب برای چرم از زمره مصارف هستند. این دست از بسپارها به شکلهای مختلف مایع، گریس لاستیک و رزین در دسترس اند.

ورق سیلیکون

لیست قیمت+مشخصات

ورق سیلیکون یکی از جالب ترین و کارآمد ترین ابداعات دو دهه اخیر است. این محصول با نام های ( لاستیک نسوز سیلیکون- رابر سیلیکون ) نیز شناخته می شوند.

امکان وجود ترکیبات آلی سیلیسیم اول بار در سال ۱۸۴۰ توسط دوماس پیش بینی شد و در سال ۱۸۵۷، بوف و وهلر به ماده ای که امروزه تری کلروسيلان نامیده می شود دست یافتند.

این ماده از عبوردهی گاز هیدروکلریک اسید بر روی مخلوط گرم شده سیلیسیم وکربن به دست آمد. در سال ۱۸۶۳، | فریدل و کرافت از واکنش دهی روی دی اتیل و سیلیسیم تتراکلرید، تترااتیل سیلان تهیه کردند.

۲Zn (C۲H۵) ۲ + SiCl۴  —> Si (C۲H۵) + ۲ZnCl۲

.

در سال ۱۸۷۲، لادنبیرگ اولین بسپار سیلیکونی که یک روغن خیلی گرانرو بود تولید کرد، وی این ماده را از واکنش دی اتوکسیدی اتیل سیلان با آب در مجاورت مقدار ناچیزی اسید به دست آورد.


شیمی نوین سیلیکون ها


بنای شیمی نوین سیلیکون توسط پروفسور اف.اس.کیپینگ در کالج دانشگاهی ناتینگهام بین سالهای ۱۸۹۹ و ۱۹۴۴ نهاده شد. در این فاصله زمانی، کیپینگ مجموعه ای از ۵۱ مقاله اساسی و برخی مطالعات تکمیلی را عمدتا در مجله انجمن شیمی آمریکا منتشر کرد. هدف آغازین کار تهیه ترکیبات بی تقارن چهاراستخلافی سیلیسیم به منظور مطالعه چرخش نوری بود.

کیپینگ و دانشجویانش اساسا در مورد تهیه و مطالعه ترکیبات جدید غیر بسپاری کار میکردند و مشکل آنها برش های روغنی و چسبی بود که بلوری نمی شدند. به علاوه به نظر نمی رسد که کیپینگ توانسته باشد برآوردی از ارزش تجارتی پژوهش هایش داشته باشد.

چرا که در این رابطه وی در اختتامیه سمینار بیکرین در سال ۱۹۳۷ گفت: «ما تمامی انواع شناخته شده مشتقات آلی سیلیسیم را در نظر گرفته ایم و می بینیم که تعداد آنها در مقایسه با ترکیبات کاملا آلی چقدر محدود است.»

از آنجا که واکنش پذیری همین تعداد ترکیب شناخته شده بسیار محدود است، چشم انداز هر نوع پیشرفت آنی و قابل توجه در این بخش از شیمی اسید دارکننده به نظر نمی رسد.

با این همه، کیپینگ سهم قابل توجهی در صنعت نوین سیلیکون داشت. در سال ۱۹۰۴، وی برای تهیه کلروسيلان ها، استفاده از واکنشگرهای گرینیارد را پیشنهاد کرد و بعدها اصل تراکم بین مولکولی دیولهای سیلان را کشف کرد که اساس واکنش فعلی بسپارش است.

واژه سیلیکون توسط کیپینگ برای فراورده های آبکافت سیلیسیم کلریدهای دواستخلافی نیز به کار رفت، چون وی زمانی آنها را همتای کتون ها تلقی میکرد.

.

در سال ۱۹۳۱، جی، اف. هاید از شرکت کورنینگ گلاس وركز، وظیفه تولید بسپارهایی را برعهده گرفت که به لحاظ خواص مابین بسپارهای آلی و شیشه بودند.

هدف اولیه، تهیه یک رزین مقاوم به گرما بود که به عنوان یک عایق برق درعین حال انعطاف پذیر برای الیاف شیشه به کار می رفت. به این صورت رزین های سیلیکون تولید شدند. در سال ۱۹۴۳، شرکت کورنینگ گلار و داوکمیکال، مشترکا شرکت داوکورنینگ را بنا کردند که هدف از آن ساخت و توسعه ترکیبات آ سیلیسیم بود. در سال ۱۹۴۶، شرکت جنرال الکتریک شیکتادی، با به کارگیری فرایند مستقیم روشی به تولید بسپارهای سیلیکونی همت گمارد. شرکت یونیون کار باید هم در سال ۱۹۵۶ تولید سیلیکونها را آغاز کرد.

رشد انواع سیلیکون ها نسبت به دیگر مواد

در حال حاضر بجز کشورهای بلوک شرق، حدود دوازده شرکت به تولید سیلیکون مشغول اند. از بین سازندگان عمده، علاوه بر مواردی که پیشتر ذکر شد، می توان شرکتهای بایر، میدلندسیلیکون شعبه شرکت دار در انگلستان، رون پولنس، واکرشیمی، توشیبا، توری و شینتو را نام برد.

.

در خلال دهه ۱۹۷۰، نرخ رشد سیلیکونها نسبت به بسیاری از بسپارهای صنعتی بالاتر بود، که عموما نرخ رشد سالانه ای حدود ۱۰ تا ۱۵٪ را نشان میدهد.

توسعه مداوم فراورده های جدید، تقاضای فزاینده برای فن آوری جدید و جوانب مساعد و مطلوب زیست محیطی و عدم سمیت در استفاده از سیلیکونها همگی در این موضوع سهیم اند.

در اوایل دهه ۱۹۸۰ تولید جهانی سیلیکون به استثنای کشورهای بلوک شرق، سالانه حدود ۲۷۰۰۰۰ تن ارزیابی شد که از این بین سهم ایالات متحده، اروپای غربی و ژاپن، ۴۱٪، ۳۳٪ و ۱۷٪ بوده است.